LOVE & LOATHING & LULU & AYANO (Namae no nai onna-tachi, Japonia, 2010)

Wouldn`t it be fun, if you could become someone else?

/cytat z filmu/

O co chodzi?

Junko Ogura jest młodą, nieśmiałą, zdominowaną przez matkę dziewczyną. Pracuje jako sekretarka w małej firmie, jest samotna i ma dość swego szarego, nudnego życia. Zaczepiona na ulicy przez nieznajomego mężczyznę, który oferuję jej odmianę dotychczasowego życia i zagranie w filmie pornograficznym, nie waha się zbytnio. Pierwsze doświadczenia w nowej pracy są okropne, ale jako Lulu Sakurawaza – taki pseudonim przyjmuje Junko – zyskuje nową tożsamość i zaczyna się czuć z nią coraz lepiej. Wkrótce, nie wybrzydzając na kolejne oferty, Lulu zyskuje sławę. Napływają do niej listy od fanów a on sama otrzymuje główną rolę w filmie, który zapowiada się na hit pornograficznego rynku. Junko jako Lulu czuje się po raz pierwszy w życiu szczęśliwa. A jednak, Yoko występująca pod pseudonimem Ayano, koleżanka z pracy i weteranka filmów porno uświadamia bohaterkę, że bycie „gwiazdą” filmów dla dorosłych ma również swe ciemne strony. Yoko, choć naiwność Junko wprawia ją początkowo w irytację, postanawia zaopiekować się mniej doświadczaną koleżanką. Niebawem jednak Junko przekona się, że w branży pornograficznej wszystko ma swoją słoną cenę.

UNDYING LOVE (Junji Ito, 1996)

„Shibito no koiwazurai” to oryginalny tytuł mangi Junjiego Ito, który w angielskim tłumaczeniu brzmi: „lovesick dead”. Cokolwiek absurdalnie brzmiący tytuł, niezwykle trafnie oddaje charakter tego komiksu słynnego japońskiego mistrza kreski. Miłość jest bowiem naczelnym tematem mangi. Jeśli jednak ktoś miał styczność, z twórczością Junjiego Ito, nawet z niewielką jej próbką, to temu nie trzeba dopowiadać, że uczucie to jest w „Undying Love” przedstawione w perwersyjnej, zdeformowanej, spotworniałej postaci. Nim jednak zajmę się szczegółami treści, wyjaśnię pewną rozbieżność w tytułach, które z premedytacją uwypuklam. „Undying Love” to tytuł tej samej mangi, która w oryginalne zatytułowana została „Shibito no koiwazurai”. Pierwotnie komiks Ito wydawany był w odcinkach w magazynie Namuki, od maja do listopada 1996 r., by rok później trafić do sprzedaży w formie pojedynczego zeszytu. „Undying Love” nigdy nie została wydana poza Japonią, a tytuł, którym manga została opatrzona, to efekt fanowskiej skanlacji.

MODUS ANOMALI (Modus Anomali, Indonezja, 2012)

O co chodzi?

Nieznajomy mężczyzna budzi się w środku gęstego lasu. Niczego nie pamięta. Nawet swojego nazwiska. Rusza przed siebie starając się wydostać z leśnej pułapki i przypomnieć sobie kim jest. Po drodze natyka się na samotną, opuszczoną chatkę we wnętrzu, której znajduje kamerę podłączoną do telewizora. Uruchamia sprzęt a na ekranie pojawia się zamaskowany mężczyzna, który przytrzymuje młodą, ciężarną kobietę. Bez zastanowienia dźga ją w brzuch. Obraz się urywa. Bohater zaś orientuje się, że martwe ciało kobiet leży tuż obok. Przerażony wybiega z chatki. Wkrótce zaczyna zdawać sobie sprawę, że morderca kobiety poluje na niego. Co gorsza, w tylnej kieszeni odkrywa portfel a w nim dokument tożsamości wystawiony na Johna Evansa. W portfelu znajduje także zdjęcie przedstawiające ciężarną kobietę i dwoje dzieci. W połączeniu z pierścionkiem na palcu staje się dla niego jasne kim są osoby na zdjęciu. Teraz już nie tylko musi uciec przed zabójcą, ale także uratować córkę i syna zanim dopadnie ich psychopata, pozostawiający budziki, odliczające czas. Do czego? Tego musi dowiedzieć się John nim będzie za późno.

PIETA (Pieta, Korea Płd, 2012)

O co chodzi?

Kang-do jest samotnym, młodym mężczyzną, który zajmuje się ściąganiem długów. Jest w tym naprawdę dobry, ponieważ nie zna litości dla dłużników. Nie robi na nim żadnego wrażenia, że większość dłużników, to żyjący na skraju nędzy rzemieślnicy, ledwo wiążący koniec z końcem. Ponieważ ci, którzy zaciągnęli dług nie są w stanie wywiązać się ze swoich zobowiązań, Kang-do okalecza ich, aby mogli spłacić dług z polisy ubezpieczeniowej. Obciąć dłonie czy połamać nogi to dla Kang-do żaden problem. Bezduszny egzekutor długów budzi wśród dłużników nie tylko autentyczne przerażenie, lecz także szczerą nienawiść. Pewnego dnia Kang-do spotyka na swej drodze dziwnie się zachowującą nieznajomą kobietę. Chociaż mężczyzna stara się ją przepędzić wyzywając od najgorszych, ona wciąż za nim chodzi. Jest wytrwała, znosi obelgi i upokorzenia. Ma na imię Mi-son i twierdzi, że jest zaginioną matką Kang-do.

JONI`S PROMISE (Janji Joni, 2005, Indonezja)

O co chodzi?

Joni jest młodym chłopakiem, który z oddaniem poświęca się swojej profesji: dostarczaniu taśm filmowych do kin. Chociaż praca nie jest najlepiej płatna, Joni jest z niej dumny, ponieważ jest najważniejszą osobą w procesie dystrybucji. Jeśli spóźni się z dostarczeniem rolek z filmami, projekcja zostaje wstrzymana. Poczucie dumy z wykonywanego zawodu nie idzie w parze z poczuciem szczęścia w relacjach z dziewczynami. Joni nikogo nie ma, ale chciałby mieć. Gdy pewnego dnia dostrzega w tłumie widzów czekających na pokaz piękną nieznajomą, zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Dziewczyna przyszła do kina ze swoim chłopakiem, ale nie jest szczególnie zadowolona z jego towarzystwa, bo jej partner to arogancki bufon. Joni ośmiela się zatem podejść do pięknej dziewczyny i nawiązać z nią rozmowę. Chłopak w końcu pyta o imię rozmówczyni, ta zaś stawia warunek: dostarczyć na czas rolkę filmu, który zamierza obejrzeć nieznajoma. Dla Joni`ego to chleb powszedni, więc przyjmuje warunek. Proste zadanie nieoczekiwanie komplikuje się, gdy złodziej kradnie chłopakowi motocykl. Od tego momentu całe miasto sprzysięga się przeciw Joniemu.

KOMA (Jiu ming, Hongkong, 2004)

O co chodzi?

Podczas uroczystości weselnej dochodzi do tragicznego zdarzenia. Młoda kobieta Ching natyka się na okaleczoną dziewczynę, której – jak się okazuje – usunięto nerkę i zabrano w celach handlowych. Bohaterka tuż przed odkryciem nieszczęsnej ofiary widziała tajemniczą kobietę, która przypuszczalnie była sprawczynią. Policja ustala, że nieznajoma to Ling, zatrudniona jako laborantka w szpitalu. W tym samym szpitalu, w którym lekarzem jest chłopak Ching, Wai. Okazuje się, że mężczyzna miał krótkotrwały romans z Ling. Ching zrywa z Waiem, a policja z braku dowodów wypuszcza Ling. Bohaterka jest jednak przekonana, że Ling jest zamieszana w serię napadów na kobiety, którym wycięto nerkę, by następnie ją sprzedać na przeszczep. Ching, która sama cierpi na chorobę nerek, staje się celem prześladowań ze strony Ling. Splot dramatycznych wydarzeń sprawi, że dwie wrogie sobie bohaterki sprzymierzą się ze sobą, a nawet zaprzyjaźnią. Czy jednak przyjaźń między dwiema kobietami, z których jedna ma wszystko prócz zdrowia, a druga jest obsesyjnie zazdrosna i nie cofnie się przed niczym, ma szansę powodzenia?

SEKS ZA PÓŁTORA JENA: Seksualne niewolnictwo podczas II wojny światowej

Nie wiem, jak udało mi się przeżyć. Wciąż tego nie rozumiem.

/jedna z bohaterek filmu „Behind Forgotten Eyes”/

Prolog

Przełom 1937 i 1938 roku. Trwa II wojna chińsko-japońska. Cesarska Armia Japonii, nowocześnie wyposażona i uzbrojona, bez większych problemów zajmuje kolejne chińskie miasta na północy kraju. Po zdobyciu Szanghaju oddziały japońskie kierują się na Nankin, ówczesną stolicę Chin. 13 grudnia 1937 r. wskutek zmasowanego ostrzału artyleryjskiego i dywanowych nalotów opór obrońców zostaje przełamany. Japończycy wkraczają do zrujnowanego miasta i od pierwszego dnia okupacji wprowadzają brutalny, bezlitosny terror. W jego efekcie dochodzi do jednej z największych zbrodni wojennych w dziejach świata – masakry nankińskiej. Zamordowanych zostaje od 50 do 400 tys. obrońców i mieszkańców miasta (oszacowanie dokładnej liczby ofiar jest już dziś niemożliwe). Wśród ofiar są także starcy, kobiety i dzieci. Masakra nankińska to także ok. 20 tys bestialsko zgwałconych kobiet, często małych dziewczynek. Skala ludobójstwa i zbiorowych gwałtów przeraża nawet japońską generalicję. Zdobywca Nankinu, generał Iwane Matsui, który wskutek problemów zdrowotnych był nieobecny podczas rzezi mieszkańców, powraca do miasta, by zapanować nad falą rozlewającej się przemocy. Jest wściekły i wstrząśnięty tym, co zastaje pod rządami jego zastępcy generała Yabuhiko Asaka. Pijani, zdemoralizowani żołdacy dopiero po sześciu tygodniach maskary zaspakajają żądze mordowania i kopulowania bez umiaru. Pod koniec 1938 r. Japończycy wycofują się z Nakinu, pozostawiając po sobie spaloną ziemię i zdeptane człowieczeństwo.